BLOG

04/03/2019

IN CONTACT MET ANDEREN KOMEN WE ONSZELF TEGEN

Een van de redenen waarom ik voor mijn coachingstrajecten het liefste in groep werk, is omdat we in contact met anderen onszelf tegenkomen. Anderen spiegelen ons onze eigen (ontkende) stukken. In relatie tot anderen komen onze patronen tevoorschijn. In het dagelijkse leven beschouwen we dit niet altijd als "groeikansen". Toch zijn ze dat... Kansen om onszelf beter te leren kennen en los te laten welke patronen ons niet meer dienen. Extra helend is dit op de camino.

Hier heb ik een waargebeurd verhaal vanop één van de reizen die ik als coach heb begeleid: Voor de privacy van de mensen heb ik uiteraard de namen veranderd...

"Op een bepaalde dag waren we samen aan het wandelen. Twee dames, Krista en Sofie, waren met elkaar in gesprek. De weg werd plots smaller. Sofie wachtte even en liet Krista voor zonder iets te zeggen. Een eindje verderop zei Sofie tegen Krista: 'Ah hier ben je'. Ik hoorde Krista zeggen: 'Ik dacht dat je het niet interessant vond wat ik te zeggen had.' Waarop Sofie zei: 'Tuurlijk wel, het was gewoon niet praktisch om naast elkaar te blijven lopen."

'Onze interpretatie is een reflectie van onze oude overtuigingen.'

Dit lijkt misschien iets banaals of onbenulligs. Dat is het zeker niet. Hieruit kon ik afleiden wat Krista was gaan geloven en welke boodschappen zij vroeger zou gekregen hebben.
In de TA noemen wij die boodschappen 'injuncties'

Die bepalen verder hoe wij ons leven vorm gaan geven...

Er zijn een 12-tal thema's met tal van variaties:
'Besta niet'
'Wees niet jezelf'
'Groei niet op'
'Wees geen kind'
'Doe niets'
'Wees niet belangrijk'
'Hoor er niet bij'
'Kom niet dichtbij'
'Voel niet'
'Denk niet'
'Wees niet gezond'
'Heb geen succes'

Wees niet belangrijk

Krista had de boodschap meegekregen dat haar behoeften niet belangrijk waren. Vaak cijferde ze zichzelf weg voor anderen. Ze zorgde meer voor anderen dan voor zichzelf. Ze liet over haar grenzen gaan.
Op een ander moment was ik in gesprek met Krista. Ze vertelde mij over haar partner en hoe hij geen rekening hield met haar. Het was haar thema voor deze reis.
Ik gaf haar de boodschap mee dat het niet ok was als mensen over haar grenzen gingen en dat zij ook belangrijk was. Het oud verdriet kwam eruit... Een hele tijd liepen we samen. Ik met mijn hand op haar rug. Er was iets geraakt. Maar het zette tegelijk ook iets in gang.

Enkele maanden later hadden we opnieuw contact. Ze was er thuis mee aan de slag gegaan. Krista was er klaar voor. Dat is het mooie aan de camino. Je krijgt waar je klaar voor bent. Trouwens de beslissing nemen om een pelgrimstocht te doen is al volledig in strijd met de overtuiging dat je niet belangrijk bent.
In ieder geval is Krista haar bewust geworden van haar overtuiging en heeft ze ervoor gekozen het voortaan anders te doen. 
Bewust worden van je overtuigingen is zo belangrijk als je het leven dat echt bij je past wilt gaan creëren...