BLOG

23/09/2014

Het lichaam kan niet liegen.

Intussen heb ik de uitslag van het UZ, gelukkig is het geen auto-immuunziekte. Het was een signaal van mijn lichaam (zoals elk symptoom). Ziek zijn was blijkbaar nog mijn manier om om te gaan met datgene wat mij overkwam. Ik vond het zo moeilijk om toe te geven dat het teveel was dat ik er onbewust voor koos om ziek te worden en zo te bereiken wat ik nodig had: RUST. Ik dacht dat ik jaren geleden had afgerekend met dit gedrag, het was een oude valkuil. Het verschil met vroeger was dat ik er sneller ben uitgestapt, voor mezelf opgenomen ben en dat ik het deze keer niet geprojecteerd heb. Ik zag snel in dat IK een oordeel had op 'het teveel vinden' en dat IK zoveel 'van mezelf verwachtte'... We zeggen nogal makkelijk dat de 'maatschappij' of 'anderen' dat van ons verwachten, maar daarmee geven we onze verantwoordelijkheid uit handen... Dus ik was 'uit balans' en dat uitte zich in mijn lichaam.(uit balans zijn is ook een onderdeel van een gebalanceerd leven)  Ik geloof sterk dat ons lichaam het projectiescherm is van ons bewustzijn. De ziekte had maar één doel: mij helpen. Mij helpen dat wat ik niet wilde toelaten voor mezelf toe te laten . Ons lichaam is onze beste raadgever, al onze wijsheid is erin opgeslagen. We kunnen onszelf af en toe iets wijsmaken, maar het lichaam kan niet liegen...