BLOG

10/05/2014

De stille, veilige plek in mezelf

Ik heb echt een emotionele week achter de rug. En zoals dat meestal is, vertaalt zich dat in verschillende inzichten. Eentje ervan wilde ik alvast met jullie delen... Het draaide voornamelijk rond de recente veranderingen in mijn leven. Enerzijds mijn verhuis naar Gent, maar anderzijds ook veranderingen in mijn dichte omgeving. Vriendinnen die zich settelen, kindjes krijgen, zus die zwanger is,... Pas op, begrijp me niet verkeerd, ik ben hel blij voor hen en gun het hen van harte. Stilletjes hoop ik om er gewoon een onderdeel van te mogen uitmaken... Ik had er deze week een inspirerend gesprek over met een vriendin. We kwamen tot het volgende, dat het zo griezelig voelt door die 'houvastjes' en 'gewoontekes' die wegvallen... We zijn nu eenmaal 'gewoontedieren'. Plotseling besefte ik dat die 'houvastjes' wel buiten mezelf zijn en dat ze overigens de 'trigger' zijn van  mijn gevoel en niet de oorzaak ervan. Ik zag dat ze een soort 'schijnveiligheid' boden. Ik hoef die 'veiligheid' of die 'houvastjes' niet buiten mezelf te zoeken. Binnen in mij is er ook een 'houvastje'. Een stille, veilige plek, waar ik steeds naartoe kan keren. Wanneer ik maar wil. Zo kan ik mij steeds veilig voelen, ongeacht waar ik ben of wat er verandert.