BLOG

07/10/2016

WAAROM MOEILIJK ALS HET OOK MAKKELIJK KAN

Onlangs had ik moeite met het (her)viden van mijn balans. Er waren verschillende nieuwe zaken in mijn leven. Ik moest terug op zoek naar een evenwicht. Op een bepaalde dag had ik toch vrij genomen. Ik wilde dan alles doen op die dag. Afspreken met een vriend die ik eerlijk gezegd al wat verwaarloosd had, wat tijd voor mezelf, huishouden, naar de dokter,... Plots kreeg ik stress (dit op mijn vrije dag) ik besefte dat ik het niet allemaal ging kunnen doen. Ik belde bijna die afspraak met mijn 'verwaarloosde' vriend af. Ik voelde dat ik dat echt nodig had. Gewoon gaan wandelen, hoofd leegmaken. Anderzijds voelde ik mij ook wel verplicht om mijn taken in het huishouden te doen en naar de winkel te gaan en te koken. Ik ging ervan uit dat mijn vriend dit verwachtte. Ik vond het absurd dat ik op mijn vrije dag zo gejaagd was en stuurde een sms naar mijn vriend: 'ik ga mijn best doen om naar de winkel te gaan, te koken en wat huishoudelijke taken te doen maar ik kan niets beloven.' Waarop hij reageerde: 'niet opjagen, geniet van je dagje.' Ik kon mijn oren niet geloven. Was het echt zo simpel? Ik was ervan uitgegaan dat hij dit van mij verwachtte. Ik had dit ingevuld op basis van mijn overtuigingen. Dit is iets dat ik herken. Ik die teveel doet omdat ik denk dat anderen dat van mij verwachten. Terwijl ik de enige ben die dat echt van mezelf verwacht. Blij en dankbaar voor deze situatie die me dit duidelijk maakte. Als ik die sms niet had gestuurd en me niet kwetsbaar had opgesteld, had ik waarschijnlijk de hele dag stress gehad en was ik tegen 's avonds zo opgefokt dat ik geen aangenaam gezelschap meer zou geweest zijn. Dus ja waarom moeilijk doen als het makkelijk ook kan... :-)