BLOG

11/08/2016

WANT HET LEVEN IS MEER DAN WERKEN ALLEEN! :-)

Na een lange zoektocht en het gevoel te hebben 'vertrokken' te zijn op professioneel vlak (iets waarvan velen, incl ikzelf, ooit dachten dat dit nooit het geval zou zijn), lonkt een nieuw project... Wat ben ik dankbaar voor het boeiende leven dat ik mag leiden!!! Na al die veranderingen lijkt het me steeds minder moeite te kosten, sterker nog het gaat precies vanzelf. Ik kan beter luisteren naar de aanwijzingen die het leven me geeft. Ik hoef niet meer te passen in het 'traditionele' plaatje. (Pas op niets verkeerd mee als je je perfect thuis voelt in dat traditionele plaatje!) :-) En ik probeer mezelf niet meer te wringen in een leven dat eigenlijk niet bij me past... Wat bevrijdend!
Toen ik aan mijn 'weg' begon, lag de focus vooral op het professionele. Logisch voor een workaholic zoals ik toen... :-) Nu begin ik steeds meer te voelen dat het niet enkel over een job gaat die volledig bij je past, maar over een levensstijl, 'a way of living'. Ik ben dit al een tijdje aan het creëren zonder dat ik dit door had... Sinds de verkoop van mijn huis ben ik nl. beginnen 'downsizen'. Het was weer een gevoel, het was niet met een doel voor ogen. Het voelde beter zo. En hoe meer ik weg deed, hoe beter het voelde. Mijn vriend zei eens tegen mij dat ik gewoon niet materialistisch was... Euhm! Ik denk dat ik niemand ontmoet heb in mijn leven die meer materialistisch was als ik vroeger... :-) Gaandeweg ben ik gewoon steeds minder mijn eigenwaarde gaan koppelen aan mijn bezittingen. Geld is meer een middel geworden dan een doel... Een middel om het leven te kunnen creëren dat ECHT bij me past. Dingen te kunnen doen die ik graag doe, die me energie geven en me dichter bij mezelf brengen. Het was niet meer iets dat ik op mijn spaarboek moest laten staan om mij veilig te voelen in het leven...
Anyway. Mijn vriend en ik waren op zoek naar een woning om samen te gaan wonen. Het stroomde niet. Ik begreep het zelf niet. De mooiste appartementen konden me niet boeien. Terwijl ik hier vroeger laaiend enthousiast over zou geweest zijn. Op een bepaald moment kwamen we buiten en zeiden we: 'We kunnen hier niets op aanmerken, maar we voelen het niet.' Plots kreeg ik het inzicht dat ik me hier gewoon niet meer in zag passen. Ik wil niet meer gaan werken om mijn huis/appartement te kunnen betalen, waar ik dan notabene geen "klik" voor voel. Ik wil leven. Ik wil een mooie, inspirerende woonst waar ik de dingen die er voor mij echt toe doen kan doen. En dat ervoor gemaakt/op voorzien is. Dit was het dus niet meer. Maar wat dan wel?? Voor mij mag het klein zijn. Het moet wel nog steeds mooi zijn. Dat is iets dat ik nooit heb kunnen loslaten. En neen, ik voel mij daar niet (meer) schuldig over. Betaalbaar, niet onbelangrijk. En het liefst midden in de natuur... Al snel kwamen we uit bij een "Tiny House". 
Of het nu een Tiny House gaat worden of iets anders. Dat kan ik nog niet zeggen. Wat ik wel zeker weet is dat ik niet meer voor het traditionele ga. Het eindresultaat laat ik voorlopig los. Het zaadje is geplant. Ik ga nu de verschillende opties verkennen en vertrouw erop dat ik op het juiste moment het juiste tegenkom! :-) Nu voorlopig gaan we nog effe traditioneel doen, mijn vriend en ik. ;-) We zijn op weg naar een nieuwe 'levensstijl' waar werken niet meer als werken voelt en wonen als thuiskomen... Want het leven is meer dan werken (om je huur te betalen) alleen... ;-)