BLOG

28/01/2014

Ratio versus gevoel

De zoektocht naar een nieuwe woning verliep anders dan ik het me had voorgesteld. Ik heb er een jaar naartoe geleefd om mijn huis te verkopen. Zo ging het in mijn hoofd: 'Als mijn huis verkocht is DIT en als mijn huis verkocht is DAT... Ooit las ik ergens als je het nu niet doet, doe je het nooit. Ik denk dat ik het nu pas begrijp....:-) Het enige verschil met een paar steken is dat mijn huis er niet meer is...Ik heb nog steeds dezelfde uitdagingen.  Weer een illusie minder! Ik had het de afgelopen tijd heel moeilijk met het onderscheid te maken tussen mijn ratio en mijn gevoel. Het stormde... Rationeel kon ik verklaren waarom ik het een zou doen, maar ook waarom ik dat dan net niet zou doen. Wat was het nu dat ik echt wilde, als je al mijn angsten zou wegnemen. Wat zou ik dan doen? Ik moest eerlijk zijn tegen mezelf... Op het einde bleven er nog maar 2 opties over. Ik kon mezelf vinden in beide opties. Waarom stroomde het dan niet? Ik probeerde mij aan regeltjes te houden. Het leek logisch dat als ik mijn huis en heel mijn inboedel verkocht had, dat ik weg moest gaan naar het buitenland of zo. Maar is dat echt zo? Wie zegt dat? En vooral was het dat dat ik echt wilde? Nee ik had echt niet behoefte aan reizen. Ik had inderdaad wel nood aan rust en stilte, maar die kan ik hier ook vinden. Dat is een keuze . De uitdaging is hier misschien wel groter om niet in de ratrace te stappen. Ook daar maakte ik mij zorgen om. Ik wilde graag mijn kosten zo laag mogelijk houden om mijn droom te realiseren. Deze gedachten waren gebaseerd op tekort. Plots besefte ik dat ik door te denken in termen van tekort ook effectief tekort zou aantrekken. Ik mag erop vertrouwen dat er altijd voldoende zak zijn. Dit is altijd zo geweest en zal altijd zo zijn. Wat ik dus eigenlijk wilde, was mijn droom realiseren. Hier moest ik verantwoordelijkheid voor nemen. Ik wilde mijn interesses verder ontwikkelen, nl.schrijven, spreken, coachen,... Het maakte mij bang. Bang dat het mij niet zou lukken. Wat dan??? Dat antwoord moet ik je nog verschuldigd blijven. Maar wat ik wel weet, is dat het pijnlijker is om het niet eens te proberen. Vanuit die optiek heb ik besloten om 1 februari te verhuizen naar een gerenoveerd klooster in het centrum van Gent en voor mijn passies te gaan. Er niet voor gaan is geen optie meer... Dat ben ik verplicht aan mezelf en de wereld. :-)  Dit is een grote stap, een nieuw begin!