BLOG

08/12/2014

Volg je gevoel, het weet de weg...

Enkele jaren geleden was ik onderweg naar een sollicitatie. Toen ik nog 5 km verwijderd was, had ik plots zoiets van: ' neen, ik wil dit niet.' Ik kon rationeel niet verklaren waarom. De job was goed betaald, lag in de lijn van mijn ervaring,...  Het was een 'gevoel'. Ik belde een vriendin op en die begreep evenmin wat er gebeurde. Maar het 'gevoel was zo sterk dat ik er niet niet naar kon luisteren! Ik keerde terug en was aan het huilen. Waarom? Ik denk omdat het de eerste keer in mijn leven was dat ik luisterde naar dat 'gevoel' en niet naar dat 'stemmetje' dat zei: 'je krijgt een kans en je grijpt ze niet, je moet niet komen klagen als je het niet redt, enz. Een tijdje later, toen ik mijn ontslag al had gegeven bij mijn vorige werkgever en de angst dus iets groter was, ging ik toch in op de aanbieding. Enkele maanden later bleek inderdaad dat de job niets voor mij was... Ik leerde hieruit dat ik mag vertrouwen op mijn gevoel, ook als ik  het rationeel niet kan verklaren... Vanaf toen is mijn motto: Volg je gevoel, het weet de weg...'